Historia

Niegdyś dzieci mieszkające we wsi Żerniki chodziły do szkoły w Szałszy. Gdy w pierwszej połowie XIX w. liczba dzieci wzrosła do 200 i jeden nauczyciel nie był w stanie ich uczyć, zdecydowano o budowie szkoły w Żernikach. W 1851r. zakupiono parcelę chłopską na małym wzniesieniu, na której pozostawiono niewielki domek z izbą mieszkalną i zbudowano masywną szkołę, którą oddano do użytku w 1856r. Chodziły do niej dzieci z Żernik i Czekanowa. W 1894r. w Żernikach tylko trzech nauczycieli,w trzech klasach, uczyło aż 236 uczniów.

Po I wojnie światowej wedle postanowień Konwencji Genewskiej utworzono w szkole w Żernikach dla istniejącej tu sporej grupy ludności polskojęzycznej szkołę mniejszości polskiej. Trudna sytuacja młodzieży uczącej się w dwóch budynkach: jednym z połowy XIX wieku oraz drugim sprzed I wojny światowej, uległa pogorszeniu po powstaniu nowego osiedla robotniczego, z którego przybyło do szkoły jeszcze 260 dzieci. Dlatego przełomowym momentem była rozbudowa szkoły w 1936r.

Po zakończeniu działań wojennych w 1945r. na wyzwolonych terenach organizacja szkolnictwa napotykała na spore trudności. W Gliwicach, w chwili objęcia władzy przez administrację polską, zaledwie 12 obiektów szkolnych było zdatnych do użytkowania. Należały do nich również dwa budynki Szkoły Podstawowej nr 13, które zaliczono do mało uszkodzonych w wyniku działań wojennych, ale wyposażonych w pomoce poniemieckie. Dnia 5 kwietnia 1945r. Inspektor Szkolny Ochman powierzył pracę w charakterze kierownika szkoły powszechnej Janowi Szusbierowi , który uruchomił szkołę  24 kwietnia 1945r. Nauka odbywała się w dwóch budynkach. W budynku nr 2 uczyły się dzieci młodsze, natomiast w budynku nr 1 dzieci starsze. Przy szkole znajdowało się boisko i ogródek. Na lekcje uczęszczało 451 dzieci, z których tylko 50% władało językiem polskim. Przez wiele lat szkoła nie posiadała sali gimnastycznej. Do potrzeb zajęć wychowania fizycznego zaadaptowano jedną z sal znajdujących się na parterze drugiego budynku. Toalety znajdowały się wówczas na podwórku.

1984r. powstał Społeczny Komitet Pomocy Szkole, który zakładał współpracę i pomoc nad przebiegiem prac dążących do powstania projektu budowy niezbędnej sali gimnastycznej wraz ze świetlicą i salą do zajęć technicznych oraz budowę sanitariatów. W 1987r. oddano do użytku sanitariaty znajdujące się w głównym budynku.

W związku z reformą szkolnictwa w roku szkolnym 1999/2000 mieściło się tutaj przejściowe Gimnazjum nr 17 oraz Szkoła Podstawowa nr 13. W roku szkolnym 2001/2002 do naszej szkoły przyłączono oddziały przedszkolne oraz klasy „0” ze zlikwidowanego Przedszkola nr 13. Obecnie oddziały przedszkolne mieszczą się w budynku nr 3, tuż przy ulicy Elsnera , który na początku swego istnienia (koniec XIX w.) przeznaczony był na mieszkanie dla nauczycieli pobliskiej szkoły. Tu również mieści się stołówka szkolna.W 2002r. zakończono budowę pełnowymiarowej sali gimnastycznej, przy której mieszczą się osobne szatnie, toalety i prysznice. Oficjalne otwarcie sali – przy udziale władz miasta i zaproszonych gości – nastąpiło 1 września 2003r.

W roku 2012 sfinalizowano działania związane z zagospodarowaniem terenu i budową nowego ogrodzenia szkoły. Starania o realizację tego zadania trwały 3 lata.Uchwałą Rady Miasta Gliwice nasza szkoła w styczniu 2015 r. otrzymała imię Krystyny Bochenek.
Jesienią 2015r. ukończono budowę boiska wielofunkcyjnego. 

DYREKTORZY SP 13 W GLIWICACH:

1.Jan Szusbier   1945-19502.Mieczysław Zajadacz 1950-1951 3.Maria Świerczkowska 1951-1953 4.Franciszek Więckowski 1953-1954 5.Wincenty Sperczyński 1954 II-XI 6.Marian Hagner 1954-1959 7.Czesława Lebkichler 1959-1965 8.Piotr Kiempa 1965-1970 9.Janina Gładysek 1970-1978 10.Elżbieta Gerlik 1978-1981 11.Maria Piechaczek 1981-1999 12.Irena Młodawska 1999-2011 13.Mariola Bucher 2011-nadal